Онлайндағы сезім

Желтоқсан 26, 2009

Кірпігіңе күн шомылып, сезім күлген арайлым,
Ғаламтордағы ғажайып суретіңе қараймын…
Қарай-қарай қабағымда бүршік атып аппақ мұң,
Ғашықтықпен ақыры маңдайыңа тоқтаппын.
Сонсо-о-он… ойбо-о-оой… армандау мен қайдағыны ойға алу…
Қиялдану… Қиялдау…
Мендік қиял – жазмышыңа айналу!
Солай… Еркем түсінші… Ойың – сұлу, пак – басың,
Сөз оғынан Жаныңды көз сұғынан сақтасын.
Монитордан мөлдіреп жүрегімді гүлдеттің,
Махаббаттың самалын сезінбеппін, білмеппін!
Бақыт деген осы ма?!
Мүмкін, сорым шығарсың?
Ойхой, мына мүсінмен…
Мың ақынды ғашық қып, миллион жанға ұнарсың!
Сенің әзіз алдыңда барлық еркек некелі,
Құмарлықтың демімен құмға сіңіп кетеді.
Жан әлемін билетіп, армандарға гүл қадап,
Сені сұлу жаратқан Жаратқанға мың мадақ!
Міне, осылай сөзімнен нұр саулаттым – жасыл нұр,
Ғашық еттің қайтейін… Бақыт гүлің ашылғыр!
Сені ойлау – сағыныш және тәтті қайғыру…
Жауап жазсаң поштама –
bauke82@mail.ru

Бауыржан ҚАРАҒЫЗҰЛЫ

Advertisements

Өксітіп… Өкіндіріп… Өкпелетіп…

Желтоқсан 26, 2009

Өзектен өрлігімді өктем етіп,
Көргенім осы еді ғой көкке бекіп.
Ең асыл адамымды Сүйемін мен,
Өксітіп. Өкіндіріп. Өкпелетіп.

Хат беріп жібермедің неге түннен,
Кешірсең
Кешіксем де, келетін бе ем?!
Сендік мұң- менің күнәм. Түн куәсі…
Жыр оқып берем енді не бетіммен?!

Қысты қойш…
Келеді ғой күліп көктем,
әр күні шуағымен үміт төккен.
Жүремін өзімді өзім іздеп күнде,
Күйбеңнің көшесіне сіңіп кеткен.

Таңыма тәубе етпесем, бағыма сын,
Өмірдің өлең дедім мағынасын.
Шөлдеген кездеріңді,
Тұңғиыққа
тұншығып бара жатып сағынасың.

Бүгінгі сезім жалын, кешегі де от,
Кей кезде кезбе алаудың кеселі көп.
Тиер ме ед таңдайыңа тылсымға еру,
Жазылсам маңдайыңа бес елі боп…..

Өзектен өрлігімді өктем етіп,
Көргенім осы еді ғой көкке бекіп.
Ең асыл адамымды Сүйемін мен,
Өксітіп.
Өкіндіріп.
Өкпелетіп…

Авторы: Рахат Әбдірахманов


Жалғызбын

Желтоқсан 26, 2009

Ерінімде дәмің қалды,
Көңілімде дағың қалды өшпейтін.
Өзегімде күмән қалды,
Өз-өзімде кінәм қалды кешпейтін.

Құшағымда елес қалды,
Құса мұңда белес қалды біз барған.
Күлкі, қызық ғайып болды,
Кілт үзіліп, майып болды ізгі арман.

Тұман қамап жарық таңды,
Қыран қанат шабыт қалды сілкінбей,
Қабағымда жасын қалды,
Жанарыңда жасым қалды сүртілмей,

Сабасында сәнді үміттің
Арасында сан жігіттің, сан қыздың
Сен есімнен жұтылғанша,
Елесіңнен құтылғанша
Жалғызбын.

Тілек қалды орындалмай,
Жүрек қалды тоқ ұрғандай сілейіп.
Жөн болды ма, соның айнам,
Сор болды ма, оны қайдан білейік?..

Авторы: Мұрат Есжан


* * *

Желтоқсан 26, 2009

Қанша жерге ұзартсам да көлемін,
Жетпес саған ешбір менің өлеңім.
Абайсызда газет-журнал жыртылар,
Сорымды да мен осыдан көремін.
Жүрсем-дағы, күлсем-дағы торығып,
Бар-ау менде ең соңғы үміт, сол үміт –
Бір күндері екеумізді білетін
қалар біреу бір сәт саған жолығып…
Алдыңа кеп қатты толқып отырып,
Біздер үшін ол да біраз опынып,
Мақтар мені: «Ішпейтін бір жігіт» деп,
Сенбе оған, сол бір сөзі өтірік.
Тілеулестен артық адам болар ма,
Ашылады-ау көмейдегі тоған да,
«Қыз-қырғынға көз тікпейді» десе егер,
Сенбе, жаным, сенбе, жаным, оған да.
Тілейтұғын жан болса егер саған бақ,
Мені өткізіп жібермейтін амалдап,
Иттерімді қаптар менің басыма
Достасқаннан қоштасқанша жамандап.
Тақса-дағы ол нендей айып, нендей сын,
Сөзін тыңда, тыңда сөзін бөлмей шын.
Ол егерде: «Сонша жаман қалпымен саған ғашық», –
десе ғана сенгейсің…

Авторы: Жұматай Жақыпбаев


Жауап

Желтоқсан 18, 2009

… «ала сала жауап жаз»,-деп өтіндің.
Хатыңды алдым,
жауап жазып отырмын.
……………………………..
(Адам деген қызық, ә?
Өліп талып әлдекімнің қызына
сыр айтасың,
жалынасың,
сүйесің,
жүрегіңе жағып алып
махаббаттың «азап» деген күйесін,
сол күйені содан кейін
кетіре алмай жүресің.)
… Өзің кетіп қалғасын,
тек бізге ортақ сол бір әннің жалғасын
сала да алмай жүрегім,
үмітімнің өрге сүйреп арбасын
шығара алмай жүр едім.
Бұл хатыңды алғасын,
бас көтерді БАҚЫТ деген жолдасым.
Бірақ, бірақ, мына мені, азап-қыз,
бақытты екен деп ойлауға асықпа.
Бақыт деген көзбен емес,
мен үшін
Дүрбіменен әзер көрер қашықта.
Иә, иә…
солай бұл.
Қуа-қуа бұлдыраған Бақытты,
өтіп кетті талай жыл.
Енді, міне, арамызға
айлар салып,
жыл салып,
тағы бір хат жүрегімді тұр шағып.
«Қалай»,- депсің,
денсаулық па керегі?
Сурамағың әлде ақынның өлеңі?
Бұл жағынан уайымдама,
әзірге,
екеуіде өмір сүріп келеді.
Бақыттан да жақын Үміт досым бар,
сол өлгенде екеуі де өледі.
«Қалай, депсің, ауа райы қаланың»
Оның, оның,
сұрайтұғын несі бар,
Ауа райы көңіл күйі баланың.
Одан-дағы сұрамайсың сен неге
жүрегімнің ауа райын, қарағым!
… Осы, осы, жуырда, бір түсімде,
Жүр екенмін Қызалқұмның ішінде.
Жан-жағымнан бәрі,
бәрі бұйра құм,
дызылдайды құм жалаған сирағым.
Тапа-тал түс,
күн аузынан от бүркіп,
үйіріліп бара жатты иманым.
Жалғыз тамшы су іздеумен бейшара
жалғыз тамшы үмітімді қинадым.
сонда,сонда,қайдан түстің.
Білмеймін.
Өзің келіп бір қасық су сыйладың.
Соншалықты болса-дағы түсім мұң,
сол қасық су осы хат деп түсіндім.
Тағы, тағы, біраз нәрсе айтыпсың,
тағы, тағы біраз нәрсе сұрапсың.
Адамзаттың барары да-бір-ақ жер,
адамзаттың шығары-да бір-ақ шың.
Желмен өшіп қалады деп жердегі із,
сол бір шыңға өрмелеген пендеміз.
Түсінемін.
Қозы менен Баяндай
Аңыз болып қала алмаймыз елге біз.
Бақытыңды ізде,
мейлің іздеме,
Сондай жүрек бар ғой, жаным, бізде де,
Саған деген менің шырша-жүрегім
Жап-жасыл боп тұра берер күзде де.
Дәл осылай тұрса айналып жер, тегі,
бүгінгі күн ертең үшін-ертегі.
уақыт-мыстан бір күн қағып тастайды
мендей сері,
және сендей еркені.
Онда, онда, кеш болады бәрі де,
табылмайды шығатұғын жол кері.
Хат соңында «сау бол» депсің болғаны.
Аман болу-
әр адамның арманы.
Естіп жүрміз,
айтып жүр ғой білгіштер,
аман болсаң болады деп қалғаны,
Мен де өзіңе тек осыны тілеймін.
бұдан басқа тілейтін түк қалмады…»

Авторы: Ибрагим Исаев


Көк көйлекті қыз

Желтоқсан 18, 2009

Көктем келіп көк гүлдерін санасаң, 
Көтерілсе көк таулармен таласа ән.
Көлбей ұшқан көк бұлттарға қарасаң,
Көк көйлекті қыз есіңде болсыншы…

Кешір, барлық сырымды да жоқ ашқам,
Жол да бөлек болған екен о бастан.
Мөп-мөлдір боп көзді тартса көк аспан,
Көк көйлекті қыз есіңде болсыншы…

Торын құрып ой деген бір өрмекші,
Көз алдыңда көкшіл теңіз дөңбекшіп.
Көктеміңді есіңе алсаң сен де өксіп,
Көк көйлекті қыз есіңде болсыншы…

Тым ертерек ойлаппыз ғой ұятты,
Сол үшін де кейін жасым жиі ақты.
Жеткізбеген көкжиегің сияқты
Көк көйлекті қыз есіңде болсыншы…

Авторы: Күләш Ахметова


Сен жоқсың…

Желтоқсан 18, 2009

Қабат үйлер шырақтарын сөндіріп,
Түн жарымы болғанына сендіріп,
Қалғып-мүлгіп қала ұйқыға кетсе де
Есігімнен келетіндей сен кіріп
Есім кетті терезеге телміріп.
Бірақ сен жоқсың…

Ақ білегім мойныңа асылып
Жатсақ шіркін жалынына шарпылып
Күн жауардың алдындағы теңіздей
алабұртып, алқынып,
Бірақ сен жоқсың…

Жанарымды жарық айға тастадым
Жабырқайды жалғызсырап жас жаным
Құс жолында жүргендейсің сен мүлде
Әнін айтып менің емес, басқаның
Бірақ сен жоқсың…

авторы белгісіз