Жәй…

Балдырғанның “Жәй” серияларынан… ))

Сен қайда жүрсің?

Сен қайда жүрсің?
Мені осынша сағындырып,
Жүрегімді лаулатып, жалын қылып.
Мен сені іздеп жүрмін
Шығар-ау деп жарқ етіп, түзден бір күн,
Мазасыздық жайлаған жанымды ұғып.
Жинап жүрмін жүрекке ашу, ыза.
Кеудемде қамалған үн,
шаттығым мен пәк күлкім, ән – арманым.
Басқаларға айта алмас сырымды мен
Ішімдегі бүгіп жүрем -
ақтаруға тек қана саған бәрін.
Жанымды жайып салам,
Көмілмей жасқа, мұңға,
Орап сені сағыныш – ақ сағымға.
Қымсынбаймын, бар әлем қарап қалса
Сені ұйықтатып алдымда таң атқанша
Отырамын көз ілмей бас жағыңда.
Арпалысқан сәтте сол
сағыныш, наз, қимастық, арман, үміт
Әттең атып қалады-ау таң да күліп…
Әлде әйнектен қызғанып Ай қарай ма,
Ол да сені нұрымен аймалай ма?

Авторы: Фариза Оңғарсынова

Жазмыштың құлымыз…

Көктемгі меланхолия

Жүрек шіркін тапса деймін тез емін,
Қиялымды қанат қып кеңістікті кеземін.
Өзіңді іздеп… Қайдасың? Ұмыттың ба?!
Жо-жо-жоқ!
…Сағынышың екенімді сеземін.

Өзің ғашық гүл-өңім
Сарғаймасын, жайнасын деп
Жылап тұрып, күлемін…
Ойламауға тырысып, сызғаныңмен санаңнан,
Жүрегіңнің төрінде мен жүрмін ғой, білемін.

Өлшер ме еді сағыныштың салмағы мен көлемін?..
Өз өмірім өз қолымда, өзім ғана төремін.
Десем дағы… жете алмай,
Арманымның әлемінде жолығып,
Тек түсімде көремін.

Айналайын

Мынадай бір әдемі өлең тауып алдым. Орысша болғанымен қазақша
махаббаты жақсы сипаттайды екен. Маған қатты ұнап қалды.

Айналайын – чудесное слово,
Жаль, что русский его не поймет.
Объяснить я готова ему снова,
Только бедно звучит перевод.

Айналайын, твоими губами,
Пусть нелепо оно звучит,
Но другими иными словами,
Ты не сможешь его заменить.

Ты Сережу Есенина помнишь?
«Шаганэ, ты моя Шаганэ»
Айналайын – захочешь, запомнишь!
Повтори айналайын при мне.

Пусть оно будет нашим паролем,
Именами твоим и моим…
Мы казахи с любовью и болью,
О любимых своих говорим.

Айналайын, тебя называю…
Если хочешь понравиться мне –
Называй ты меня айналайын,
Как Есенин свою Шаганэ.