Ия, адамдар әртүрлі. Кейбірі сырттай күліп, іштей қай жерден итеріп құлатсам екен, қай жерден шалсам екен деп тұрады. Кейбірі тұрған жеріңде езіп кетуге дайын.
Блог – әркімнің өзіндік жеке мәселесі. Жазғың келе ме – жаз, жазғың келмей ме – жазба. Жазған екенсің барлық комментке шыда деген ғой.
Түсінемін, орысша сайттардың саны жетіп, артылады. Ондағы небір сұрықсыз комменттерді кім жазып-жазбай жатқанына мән де берілмейді. Өйткені орыс тілін түсінетіндер өте көп, және ол әр мемлекеттен де болуы мүмкін.
Ал біздің сайттар ше? Айналдырған 5-6 қазақ блогын көре алмай, неше түрлі коммент жазылып жатыр. Осы ғой қазақтардың тірлігі, не өзінде жоқ, не басқа біреудікін көре алмау, қаралау…
Мен постарымды боқтап жазатындай, ешкімге сылтау бермедім деп ойлаймын. Әрбір постымды мың ойланып-толғанып жазамын, әр постымның ішінде менің жарты бөлшегім жүреді. Соған небір комменттер қалдырғанда өз басымды боқтап кеткендей әсерде қаламын.
Неге сонша қатігез, неге сонша агрессшіл, неге сонша жаншылып сөйлеуге барсыздар?
Егер менің блогымды Сатыбалды оқып, пікір қалдырып жүрсе, мен Сатыбалдының сөздерін жинап жүрсем, мені де келіп боқтау керек екен деген сөз емес қой! Ол адамды сыйлайтыным рас, өйткені әлі күнге дейін сол адамның ойы мен санасындай интернетте басқа ешкімді кездестірген емеспін!
Сондықтан пікір білдірер алдында, блогты шатастырып алмадыңыздар ма, немесе қайда, не жазып жатқандарыңызды ескеріңіздерші, өтінем…
Мамай моңғолша “Нас – Орда!” дегенде, Донской не деп жауап бергені есіңде ме? Солай жүре бер сен де.
небір малдар бар ғой…
Зере, осы секілді комментлерні айтасың ба???
Иә, бұл қу дүния кім-кімге де оңай соқпайды…
соны айтшиш блгым шыққаннан бері боқтықтан көз ашпады
ық-ық
Мән берме айтқандарына…
pics.kz/s3/95/64/27/3e/9564273eb3e1683c65cb2e367787f87b.jpeg
“Ит үреді, керуен көшеді” дегенді берік ұстану керек сияқты, Зере.
Если тебе станет плохо,
Вырвет тебя на палас,
Будет товарищам похуй –
Такие вот люди у нас.
Я словно такими обобран.
Скажу вам уверенно я -
Посмотрят такие недобро,
И скажут: «нажрался, свинья!»
Ни капли в них нет состраданья.
Искусству, увы, им не внять.
Еды на ковре увяданья
Всей прелести им не понять!
Мое, не держи, поколенье,
Равненье, прошу я, на них!
Достойны они сожаленья,
И их не достоин мой стих!
Они так и рыщут повсюду,
Они за столом среди нас,
Не спят они мордою в блюде,
Они не блюют на палас.
Садитесь же, граждане, кушать.
Прошу вас, однако, учесть –
Подобные черствые души
У нас пока всеж еще есть.
[...] Авторы: есалаң – мына жерде [...]
Менікінде де өткенде біреу біраз былапыт жазып тастапты. Шамасы біреудің әдейі ісі шығар. Өзім мән берместен, жай ғана өшіріп тастадым. АйПиін қарай салу керек пе еді…
Ондай каменттерди байкаганым ортада беделі жок, сөзі көк тиын тұрмайтын, оны ешкім құлақ асып, осы бірдеңе деп жатыр ау деп мән беріп тыңдамайтын,өмірде утвердиться ете алмай жургендер жазады. Назар аудармай – ақ қой. Бізге ұнайсың