Сені дәл осылайша кетіп қалады деп ойламаппын. Біз сонша саған не істедік? Отбасымыздың бір мүшесіндей көрдік. Әйтеуір сен аш қалмасын деп жағдайыңды жасадық. Тіпті біреудің үйіне қонаққа барғанда да, «үйдегі кенже баламызға бірдемең болса салып бер», деп отыратын едік.
Есіңде ме, ең алғаш келген кезің. Әлі кіп-кішкентай едің, енді болмағанда өлейін деп тұрған жеріңнен үйдегі дәрі-дәрмектің бәрін беріп, сені тірілтіп алдық, жүгіріп-ойнап, үйдің сүйіктісіне айналдың.
17 Пікір | 
Өз ойым | Tagged: ит, ит адамның досы, таймас | 
Тұрақты сілтеме
Жазған: akzere
You are currently browsing the Махаббат поэзиясы blog archives for the day Бейсенбі, Маусым 18th, 2009.
Шегi жоқ шығар,
Түбi жоқ шығар арманның?!
Жетем бе десем, барады тағы тереңдеп.
Сонымен ғана жұбандым және алдандым,
Тәттiнi көрген сәбиге ұқсап, елеңдеп.
Балынан гөрi уын көп таттым жалғанның,
Соңынан жырдың ерем деп.
Өткiншi тiрлiк шығармай iзден, тұйықтан,
Қамаған кезде бас қайғы болар жан қайғы.
Еңсенi езген ауырды сiлкiп иықтан,
Демейдi дағы, үмiт пен арман самғайды.
Бiлмеймiн бiрақ, тамсандыратын, ұйытқан
Қиялдың дәмi қандай-ды?
 | Гульзира Жәй… адресінде |
 | Сауле Құдыретті адам адресінде |
 | Islam Неге ғана… адресінде |
 | Ainash Аяймын махаббатты жетім қ… адресінде |
 | Ерік Арпалыс адресінде |
