Жұмыс ауыстыру…

- Здравствуйте, Зере! Это с компании … вас беспокоят. Я нашла ваше резюме на сайте, хотела бы вас пригласить на собеседование. Ваш поиск все еще в силе?

- Ааа… да-аа, ну так, в силе… А что за компания вы сказали?

- Это компания … Вы сможете завтра подойти в 10 утра?…

- Ааа, завтра, нет… У нас завтра сложный день? Можно в пятницу?

- Ну давайте в пятницу в 9:15 сможете?

- Ну можно…

- Хорошо, договорились, до свидания.

- До свидания.

“Ушівөл!” – copyright Сатыбалды.

Бейіт қасынан өткенде – бет сипағандарың барлығын иманды дей беруге болмайды. Олардың кейбіреулері – бұрынғы пациенттерінен ұялып кеткен дәрігер де болуы ықтимал…

* * *
Бұрын естіген шуткыны қайта айтқаны үшін асабаға жұмыртқа-помидор лақтыруды енгізсек?

* * *
- “Тамақ жасарда да “Биссимиллә” деп, тамақты ауызға апарарда да “Биссмиллә” десе – ол тамақтың дәмділігі арта түседі екен”.
- Әжесстің, мен тұзға шығындалып жүрсем…

Иықтан шашың төгіліп жерге…

Әдемі, қолаң шаштарға қалай қол жеткізуге болады? Жалпы шашқа қандай күтім керек? Осындай сұрақтар көптеген қызды мазалайтыны белгілі. Егер шаштарыңыз көлемінен айрылып, ұштары құрғап, өңсіз, түсе берсе мына кеңестерге құлақ түріңіз.

Шашты жуғанда бір ғана ережені ұстаныңыз: мейлінше су сабынды (шампунь) аз қолдануға тырысыңыз. Егер көп жаққан жағдайда шашқа артық салмақ түсіп, құрғатып жібереді. Шаштараздардан кеңес: 1 шай қасық су сабынды 1 стақан суда араластырып, жағу.

Су сабынды шаштың барлық ұзындығына құймаңыз. Оны тек шаштың түбіне жақсаңыз болғаны. Жуған кезде су сабынның көпіршігі соңына қарай ағады. Бұл оларды жуу үшін жеткілікті.

Су сабынды жылы сумен кетіру қажет. Өйткені ыстық су шашты құрғатып, қайызғақтардың пайда болуына әсер етеді. Содан кейін барып бальзам-шайғышпен шайыңыз.

Қазақша күн аттары қайдан шыққан?

Мониторымның ар жағында отырған бір досым осы сұрақты қоймасы бар ма? Сонау бұрынғы мектеп кезінде басымда қалған білімімді қазбалап, шындығында не мағына білдіреді екенін еске түсіргім-ақ келді. Бірақ, соны мектепте оқытып па еді, әлде басқа жерде оқыдым ба ол да онша есіме түсе қоймады. Тек есімдегісі, түрік тілін оқығанда «пэршембе» сөзінің бейсенбі екені ғана. Сөйтіп, досыма қазір мен іздеп көрейін дей беріп едім, “Жә, қиналма, өзім де білемін. Жәй ғана осы достарымның көбісінен осы сұрақты қойсам, білмейтіндерін айтады” – деді. Ал енді білгеніңмен бөлісе отыр деп, мынадай мағлұмат алдым, сіздер де біле жүріңіздер:
Сонымен қазақша күн аттары парсы тілінен шығады екен. Тек жұма ғана араб тілінен алынған. Парсы тілінде «шамбе» сөзі – «күн» мағынасын білдіреді. Содан
Сенбі – шамбе – күн
Жексенбі – йак (бір) шамбе
Дүйсенбі – ду (екі) шамбе
Сейсенбі – се (үш) шамбе
Сәрсенбі – чор (төрт) шамбе
Бейсенбі – беш (пять) шамбе. Мұндағы «беш» сөзі түріктерден келген.
Ал Жұма сөзінің тегі араб тілінен келген. Құранда бұл күнді апталық жиналыс, құлшылық ету күні ретінде бекіткен. Ал Құранға дейін арабтар бұл күні «арубе», «йешэуль арубе» немесе «алтыншы күн» мағынасына келетін «уешмус садис» дейтін болған екен.

Өздеріңіз байқағандай бұрындары аптаның басы сенбіден басталған. Бұл сенбі күннің «Айлы күн» деп қабылдауынан. Басында түркі тілдес халықтар айға, кейін күнге табынатын болған. Ал қазірі формат бойынша апта Дүйсенбіден басталып, және сеніміміз де ислам дінінің келуімен үлкен өзгеріске ұшырағаны белгілі.

…Өзіңізді сағынғаным болмаса…

Сезiмiмдi тоңдыра алмас салқын да,
Кеудемдегi бәйшешегiм солмаса…
Қымбаттым-ау ауыстырмас алтынға,
Көп толқындар жалғаған телефонмен
Хал сұрайсыз…
Күндер, түндер өзгерiссiз қалпында,
Өзiңiздi сағынғаным болмаса.

Аңсағаным, сарғайғаным ғана мұң,
Ал қуаныш еншiсiнде сәттердiң.
Тыным таппай толғанады сана мың.
Елесiңiз еркiмнен тыс естi орап,
Еримiн де…
От боп денем, жанамын
Парағындай дәптердiң.

Жүрегiмнiң жасын үзiп қағазға,
Тiзбек-тiзбек жолдар етiп төгемiн.
Жеке басқа шаттық сұрап тағы азға,
Не қыламын, Жер бетiнде онсыз да
Жеңiлiс көп, құлазу көп, бақ азда.
Сосын…
Сiздi қайтiп сөгемiн?..

Авторы: Құралай Омар

Ғашықтар мерекесі қарсаңындағы ойлар…

Жалпы бұл жастардың мейрамы… Не десе де жастарға қызық керек, махаббат керек, романтика керек, сондай қажеттіліктерден туындап отырған мейрам. Менің көзқарасыма келсек, мен атап өтуге қарсы емеспін. Жалпы өмірді күнделікті қу тірлік басып кетеді ғой. Содан кейін біздің ұялшақтық, эгоистік менталитетіміз ол бар. Соның бәрі күнде болмаса да, апталап, айлап сүйіктінді бір шаттандыратын әрекеттерді жасауға кедергі болады.
Ал осындай бір атаулы мерекеде неге сүйіктіңді бір қуантып тастамасқа?
Мерекенің түпкі тамыры да маңызды емес, бірінші кезекте адами құндылықтар алдыға шығады, сүйіспеншілік, махаббат, бақытты сәттер… әркез қайталана бермейді ғой.

Алып-қашпа әңгімелерді көп естимін, осы күні жастар желіккен, соған қоса тағы осындай мейрамды шығарып, деп… Жалпы оның барлығын қазбалай берсек, ең басты тәрбиеге, сосын жастардың не көріп, не оқып, не тыңдап жүргендігіне және соны қамтамасыз етіп жүрген билікке келіп тіреледі мәселе. Бәрібір де бұл жерде әр адамның жеке басының көзқарасы мен ар-ұяты өз дегенін істейді.

Махаббат мейрамын жалғыздығын тағы айқындап көрсеткені үшін де жек көретіндері бар. Енді, ол да бір адамның басында болып жатқан өзіндік ойлары ғой. Жалғыздықты да пайдалана білу керек, әйтпесе жалғыздық сені пайдаланып кетеді дегенді оқып едім бір жерден. Сондықтан бұның бәрі өткінші нәрселер.

Жалпы жаны қазақ, қаны қазақ, тәрбиелі жастардың басқа ұлттың мейрамын тойлап қоюынан оның қазақилығы төмендей түседі дегенге мүлде келіспеймін. Керісінше осындай мерекелер адамның бір-біріне сыйластығын арттырып, махаббаттарын күшейте түседі деп ойлаймын. Ал махаббат бар жерде даму бар, жетілу бар, өсу бар, рухани даму бар. Ең негізгі адами құндылықтар.

Түсінгенім…

Түсінгенім…
ешкімге қинап өзіңді жақсы көргізе алмайсың.
ұнатылатын адам боласың да, қалғаның өздері біледі.

Түсінгенім…
сенімге кіру үшін жылдар керек,
сенімден шығу бір-ақ минут.

Түсінгенім…
өмірде қолда не бары емес,
қасында кімнің болғаны маңызды.

Түсінгенім…
өзіңді ең жақсылармен салыстыру емес,
ең жақсы өзіңмен салыстыру нәтиже береді.

Адамның күні адаммен немесе темекінің осыған әсері…

Кеше блогшы қыздармен жақсы дос болып кеткен Жан-Айнаның шақыруымен Айко, Балдырған, Айкона, Көңілашар жиналып театрға бардық.

Жалпы жазбам спектакль жайында емес, одан кейінгі шай ішіп, басқосудағы болған пікірталас жайлы.

Қоғамдағы проблемаларға бейжай қарамау, о бастан біздің басты принципіміз болса керек, әңгіме темекі тартатын қыздар, кейін жалпы темекі тартатын адамдар төңірегінде өрбіп кетті.
Осы уақытқа дейін темекі тартатындарға ешқандай менің қарсылығым болмайтын. Тіптен назар аудармайтынмын. Өйткені әр адам өз өміріне өзі жауапты деген қағиданы ұстанып келгенмін. Сосын сол жерде айтылған мына бір оқиға мені ойландырып тастады.

Ақын… Періште… Махаббат…

Бүгін қазақ лирикасының атасы саналатын біртуар ақынымыз Мұқағали Мақатаевтың туылған күні.

Қазақтың махаббатын жырлаған, сағыныш пен мұңды, өмір мен өлімді жырлаған ақынға деген менің махаббатым ерекше.
Бұрын кішкентай кезімізде әкем Мұқағалидің кітабын алып, бізге өлең оқып бергенді жақсы көретін. Кішкентай, кітап толған сөренің ең көп оқылатын кітабының бірі осы Мұқағалидің кітабы болатын. Сондай өлеңдерді тыңдап, кейін оқып өскеннен бе менің поэзияға деген құлшынысым зор.

Бәлкім, балалық кезде көп мағынасын түсінбеген болармын, кейін ашып оқысаң Мұқағалидің әрбір өлеңінен көптеген сұрақтарға жауап табуға болатынын түсінесің.

Осы блогымды ашарда ат таңдауда мен қатты қиналмаған едім. Бір күні жатарда осы “Ақын… Періште… Махаббат…” деген театрдағы қойылымның аты есіме түсіп кетті. Жалпы сол спектакль не жайлы, кім жайлы екенінен бейхабар едім. Кеше досым айтады, бұл қойылым Мұқағалидің өмірінен және соның өлеңдерінің үзінділерінен жасалған деп. Блогымның аты Мұқағали ағамыздың өнерімен ұштасқанына өте бір риза болып қалдым. Осы ат бекер басыма келмеген екен-ау деген ой туды.

Білдей, Мұқағали ақыны бар қазақ елі қандай бақытты! Періште көңілді ақын өмірдің мәні – махаббатты жырлап, артынан үлкен қазына тастап кетті. Оны оң ниетпен қабылдап жатқан біз де бақытты шығармыз осы…

О, махаббат!

О, махаббат сен әлі тірі ме едің?
Көзімнен ғайып болған күнім едің
Гүлім едің,
Елтіген түнім едің,
О, махаббат сен әлі тірі ме едің?!
Мен сені ұмытқанмын
Жылытқаның есте жоқ, суытқаның,
Суып қаным,
Жинағам құрып хәлім
Құлаған отауымның уықтарын
Содан бері мен сені ұмытқанмын.
О, махаббат, сен әлі тірі ме едің?
Тірі болсаң, мен де енді тірілемін
Ақ періште алдына жүгінемін
Қолдай гөр ғашықтардың пірі мені…

М.Мақатаев

Жіберілмеген хат

Саған арналған хатымды неден бастарымды білмей отырмын. Әйтеуір бойымды сағыныш билеп алғанын білемін. Жазғым келді… Арамыздың алшақтағанына біраз жылдар өтсе де мен әлі сені ойлаймын, сағынамын… Оның бәрі сенің орныңды ешкімнің де баса алмағанынан. Болашақта баса ала ма екен деген сұрақтар да жиі мазалайды.

Елдің көңілін қалдырудан да шаршадым, алдыма келгеннің бәрін сенімен салыстырып, әркез ойымнан шықпағанынан, бәрі ренжіп қайтады. Өйткені олардын әрбір іс-қимылдарында “Ол болса былай істер еді, былай айтар еді, мен естігім келіп тұрған сөзді айтар еді” деп ойым мың құбылады. Әрине, бұның бәрі махаббаттың жоқтығынан. Білмеймін, сен кеткелі ешкімді құлай сүйе де алмадым. Ал мені білесің ғой, бірінші принциптерім – сүю, махаббат, түсіністік, гармония. Әркез өмірімді идеализациялаудан жалықпаймын, өйткені басқаша өмір сүре алмаймын. Сондықтан қазір ешкіммен танысқым да келмейді.